Verslag BRM 600 Amsterdam

Op zaterdag 1 augustus om 9:00 uur aan de start in Amsterdam voor de 600 km brevet. Altijd interessant om te zien: de grote verschillen in fietsen. Waarom kiest de een voor een tijdritfiets en de ander voor een endurance bike met 40 mm banden? De een heeft weinig bagage en de ander beduidend meer. Is een gespreksvorm tussen de deelnemer, voor en tijdens de rit.

Start was precies om 9:00. De groep ging rustig op pad, op weg naar de pont, die lag op een paar kilometer van de start. Op de pont ontstond gesprek over bandenkeuze. Er lijkt een trend te zijn richting bredere banden, vanwege het comfort dat geeft.

Vrij snel was de pont aan de overkant. De snelheid lag rond de 31 à 34 kilometer in de eerste groep. Wat opviel: een deelnemer met groen shirt deed het kopwerk na de pomp en de overnames lieten op zich wachten. Tja, als niemand overneemt, dan ik zelf maar het goede voorbeeld geven. Ik dacht nog wel: dit is onverstandig, hier ga je later de prijs voor betalen. Gelukkig ging nog een derde rijder meedraaien op kop. Zo gingen met een grote groep richting Enkhuizen.

Bij Enkhuizen de dijk op richting Lelystad, ja, op de dijk ging gas erop. Meerdere rijders verdeelde het kopwerk. Met een vaartje van 36 à 39 km werd Lelystad snel bereikt. Aangekomen in Lelystad was de eerste groep gereduceerd tot een 10-12 personen. Linksaf richting Noordoostpolders. De groep rolde vlot door de polders. In een dorpje was ik zo dom om verkeerde afslag te nemen. Verloor het contact met de eerste groep. Stevig doortrappen dan maar. In de polder had nog een rijder de kopgroep laten gaan. Tot mijn verbazing ging deze rijder niet in mijn wiel mee. Na enkele kilometers zie ik in de verte een file auto's en een open brug. Je denkt gauw: zal toch niet waar zijn, staat de groep ook te wachten? Ja hoor, de groep staat in de verte te wachten. Ik de snelheid verhogen, daar de brug dicht gaat. De slagbomen gaan al open en ik ben nog niet bij de brug. De groep vertrekt, zonder mij. Nee toch, ga ik weer het contact verliezen? Volop in de pedalen, een stuk 42-43 km per uur. Na een kilometer of twee zit ik in het wiel. Op richting Wolvega, eerste controlepunt. Ik stop voor de fotocontrolepunt, echter groep rijdt door. Slaat linksaf en de gps geeft rechts aan. Ik denk: de groep gaat inkopen doen. Wat nu, rij alleen door of wacht? Ik stap op, ga rechtsaf, ga alleen verder.

Mooi landschap daar, ik rij richting Meppel. Daar aangekomen, zie ik een mooi bankje in de schaduw. Neem plaats en ga wat eten. Ik zit net, komt de eerste groep op volle snelheid langs. Geen stress, laat maar gaan.

Ik stap op, zit net op mijn fiets, word ik ingehaald door andere deelnemer. Gelijk in zijn wiel. Zo rijden wij samen richting Zwolle.

Voor Zwolle zie ik voor mij een brommer stoppen bij twee meisjes, 12 à 15 jaar. Ik zie brommerrijder overhandigt wat en meisjes lijken geld aan brommerbestuurder te geven. Brommer vertrekt. Ik zeg verbaasd tegen mijn medefietser: zijn we nu getuigen van een drugsdeal?

We fietsen verder, in Zwolle is mijn water op. Bij het uitrijden van de stad zie ik een volkstuintjecomplex. Ik denk: daar is drinkwater. Na wat zoeken, inderdaad een kraan met onderschrift: alleen voor drinkwater. Nou, laat ik nou net op zoek zijn naar drinkwater. Tank gevuld en weer op pad.

Op naar Arnhem. Eerst alleen, want mijn companion was doorgefietst. Ruim voor Arnhem komt hij mij weer inhalen. Was ook ergens gestopt voor bijvullen watervoorraden. Op naar Nijmegen, tja, na Nijmegen heeft de routeontwerper inspiratie opgedaan bij de Nijmeegse Vierdaagse. Eerst langs het Vierdaagse bos en dan Berg en Dal plus als toetje de zevenheuvelroute. Waarom, zou je denken, is dit nou nodig? Uiteindelijk ook de heuvels doorgekomen.

Ik heb plan om door te rijden de nacht. Dan is wel handig om genoeg water te hebben voordat alle winkels dicht zijn. De watertank is nog niet leeg als ik een meneer de tuinplanten ziet water te geven. Ik stop en vraag of het drinkwater is. Antwoord, beetje verbaasd: nee, is grondwater. Ik vraag: is drinkbaar? Antwoord: zit een grondsmaak aan, maar ik wil wel even je bidons vullen met kraanwater hoor. Ik geef de beste man mijn watertank en krijg hem vol terug. Even een praatje gemaakt en weer verder.

Bij tweede fotocontrolepunt, foto gemaakt en op bankje gaan zitten om te eten. Ik zit weer net, komen vier mannen van de eerste groep langs karren. Die waren waarschijnlijk ook ergens gestopt. In ieder geval, die rijden door. Kort daarop komen er nog twee, die met groene shirt van het kopwerk na de pont en nog een Engels sprekende deelnemer. Zij stoppen, fotootje en eten ook wat. Daarna rijden we met zijn drieën richting Den Bosch. De nacht valt, lichten op de fietsen gaan aan. Elk van ons doet een zeer lange kopbeurt. Zo rijden vlotjes Den Bosch in. Er was nog een benzine open met winkel, gauw een en ander gekocht en weer weg. Richting Waalwijk. In enkele dorpjes wat slalom tussen wat dronken nachtbrakers, dat lukt zonder ongelukken. In Waalwijk duikt de kerel in groene shirt het hotel langs de route in.

Verder met zijn tweetjes over oude spoordijk. Na halfuurtje stop ik bij een bankje met verlichtingspaal om wat te eten. Mijn companion rijdt door. Tijdens eten stopt een andere deelnemer om een extra shirt aan te doen. Het wordt al kouder. Ik doe ook de arm- en beenstukken aan, goed voorbeeld doet volgen. Ik rij verder, de nacht in. Richting Ramsdonk en verder. In de buurt van Dinteloord heb ik moeite om te focussen op de weg. Het brein wil een rustmoment. Tijd voor een korte powernap. Op een kort gemaaid dijkje stop ik, zet mijn fiets tegen een boom en ga liggen op gras. Het lukt om 10-15 minuten te slapen. Ik werd wakker omdat ik het koud kreeg. Gauw weer op de fiets. Was eerste keer dat ik een powernap gedaan heb. Je leest er wel over en denkt: het zal wel, echter wat een verschil. Ik zag weer scherp en kon door.

Verder de nacht in. Ik kom bij een sluisje. De brug om over te steken is aan de overkant. Er staat een elektronische paal om de voetgangersbrug te bedienen. Staat op scherm: druk op de zwarte knop voor de oversteekbrug. Knop gevonden, ingedrukt en er gebeurt niks. Geen beweging in de brug. Raar, denken: wat nu? Toch nogmaals op scherm gekeken. Staat in het Nederlands dat je moet wachten totdat gecontroleerd is of er geen boot in de sluis is. Na een minuut of twee beweegt de brug over de sluis heen. Het hekje gaat open. Oversteken is mogelijk. Weer op de fiets de nacht in. Richting de Dam met de grote sluizen, het derde fotocontrolepunt. Daar aangekomen, foto gemaakt. Foto was wel erg slecht, ik hoop maar dat organisatie hiermee akkoord gaat. Weer verder richting Rotterdam. De zon komt op. Altijd fijn. Met daglicht verdwijnt ook alle behoefte aan slaap. Raar eigenlijk, ben nu bijna 23 uur wakker min 10 minuten. Voor me ligt de Van Brienenoordbrug. Wat is die hoog na 500 km. Puffend kom ik boven. Ik rol de brug af en besluit om weer een bankje op te zoeken om te eten en arm- en beenstukken uit te doen. Weer verder. Kom door Nieuwerkerk aan de IJssel, Moordrecht en daarna verlaten we de rivier. Door polders richting Nieuwkoop. Daar voor mij denk ik een deelnemer te zien rijden. Hij neemt namelijk iedere keer dezelfde afslag, zo lijkt het. Tot voorbij het dorp Het Noorden, hij rijdt rechtdoor en mijn route geeft links aan. Had ik het dan toch mis, of had hij de afslag gemist? Ik weet het niet en rij door. Door de polder langs de Kromme Mijdrecht via de Hoef naar Uithoorn, Bovenkerk, het Amsterdamse Bos in richting het Haarlemmermeer, Ringvaart. Langs de Ringvaart via Sloten door de wijken naar finishlijn. Goed opletten de laatste kilometers, want ik wil niet iemand aanrijden in de laatste kilometers. De Amsterdammers hebben toch een reputatie van niet kijken, toch oversteken. Het lukt mij om veilig aan te komen bij finish. Daar word ik hartelijk verwelkomd door de organisatie. Ik krijg mijn stempel, drink een kop koffie. Komt wat op verhaal.

De tocht afgelegd in 25 uur en 21 minuten. Ik ben dik tevreden, heb genoten van de mooie tocht.

Ik bedank de organisatie. Daarnaast een grote dank aan positieve insteek van alle deelnemers en hartelijk dank aan allen die ik onderweg gesproken en samen mee heb gefietst. Dit wereldje van randonneurs heeft een apart maar zeer vriendelijk volk.

Hartelijk dank aan allen, tot de volgende tocht.