Verslag Heerlen - Cochem - Heerlen

Mijn eerste brevet van 400 kilometer! In de week voorafgaand aan deze tocht vond ik het behoorlijk spannend. Toch wist ik dat ik vrij goed voorbereid was. Samen met mijn companion had ik één keer geoefend met een nachtrit. Tijdens die oefenrit had ik veel geleerd en die ervaringen konden ik mooi meenemen richting Landgraaf. De belangrijkste lessen: voldoende blijven eten en op zijn tijd wat extra cafeïne.

Op de dag zelf kwamen we ruim op tijd aan in Landgraaf. Nadat we alles hadden klaargemaakt en nog wat pasta hadden gegeten, heb ik snel een half uurtje in de auto geslapen. Rond half acht verzamelden zich 27 enthousiastelingen voor de tocht.

De weken ervoor was het natuurlijk enorm mooi weer geweest in Nederland, dus met regen had ik eigenlijk nauwelijks rekening gehouden. Gelukkig had ik voor de zekerheid toch een regenjasje meegenomen. Dat bleek geen overbodige luxe.

Rond acht uur gingen we van start. Het eerste uur reden we rustig in een grote groep door bewoond gebied. Naarmate het donkerder werd, zag ik in de verte hier en daar al wat lichtflitsen. Op dat moment hoopte ik nog dat het onweer langs ons heen zou trekken. Helaas bleek al snel dat dit niet het geval was.

Het begon te regenen en te onweren. Snel de regenjas aan! Samen met vijf anderen besloten we zo snel mogelijk door te fietsen om te voorkomen dat we koud zouden worden. Achteraf bleek dat een hele goede keuze. We fietsten dwars door een enorme onweersbui en de regen kwam werkelijk met bakken uit de lucht. Op een gegeven moment maakte het niet eens meer uit of je in de spray van iemand anders reed of ernaast: nat waren we toch al.

Na een aantal beklimmingen moesten we in deze omstandigheden ook weer afdalen. Met zo'n 40 km/u schoten we over de natte wegen naar beneden. We hielden elkaar goed in de gaten en stuurden door de S-bochten. Diverse keren doken we ineens dichte mistbanken in. Midden in de nacht, in de stromende regen, met onweer en mist om ons heen was het een behoorlijk surrealistische ervaring.

Naarmate de nacht vorderde, werd het gelukkig weer droog. Tijdens het klimmen en afdalen droogden ook onze kleren langzaam weer een beetje op.

Ongeveer tien kilometer voor Cochem bereikten we een vrij hoog punt in de route. Vanaf daar wachtte ons een afdaling van zo'n tien kilometer richting Cochem. Die tien kilometer reden we met gemiddeld 40 km/u over een droge en vrijwel lege weg, midden in de nacht. Dit was echt ontzettend gaaf!

In Cochem konden we bij een camping even onze bidons vullen. Daarna vervolgden we onze weg langs de Moezel, richting het tweede deel van de rit.

Vlak na Cochem, rond de 200 kilometer, stonden er kort na elkaar twee enorme beklimmingen op ons te wachten. Het was nog steeds donker. We reden over een prachtig betonpad steil omhoog. Overal om ons heen hoorden en zagen we wild. Een bijzondere ervaring, zeker midden in de nacht.

Langzaam maar zeker begon het steeds lichter te worden. Helaas begon het ook opnieuw te regenen. Binnen no-time waren we weer tot op het bot doorweekt. Het was regelmatig lastig om goed warm te blijven, vooral tijdens de afdalingen en wanneer we ergens kort stopten.

Eigenlijk verliep de rest van de dag volgens hetzelfde patroon: klimmen en dalen, regen en droogte, zon en vervolgens weer geen zon. Het weer bleef wisselvallig, maar we bleven goed doorrijden.

Vooraf hadden we onszelf als doel gesteld om de 400 kilometer binnen 20 uur te volbrengen. Uiteindelijk kwamen we na 19 uur en 45 minuten weer aan in Landgraaf!

We waren zelfs zo snel terug dat de organisatie bij aankomst nog niet aanwezig was. Ze hadden ons blijkbaar nog niet zo vroeg terug verwacht. Na een korte stop bij de Mac voor wat eten en een welverdiende cola, wachtte mij nog één laatste uitdaging: drie uur met de auto naar huis rijden.

Al met al was het een zeer geslaagde tocht. Mijn eerste brevet van 400 kilometer zit erop. Een nacht vol onweer, stromende regen, mist, lange afdalingen, stevige beklimmingen, wild langs de route en uiteindelijk 400 kilometer in 19 uur en 45 minuten.

404 km
5200 hoogtemeters 

Dit smaakt absoluut naar meer!

Hartelijk dank aan de organisatie en alle Randoneurs die mee deden. Het was een gezellige tocht!!!